نسبت جمعیت با مخارج بالای مستقیم سلامت، بدون فقیرسازی_

قوانین مرتبط

قوانین مرتبط با این سنجه. لازم نیست یک قانون علت تغییری باشد تا فهرست شود؛ سطح اطمینان نشان می‌دهد پیوند تا چه حد قوی است.

1. ۱۹۹۴قانون بيمه همگاني خدمات درماني كشور

   این قانون که در سال ۱۳۷۳ تصویب شد، طرح بیمه همگانی خدمات درمانی ایران را برپا می‌کند، دسته‌های بیمه‌شده از جمله روستاییان و نیازمندان را تعریف می‌کند و چارچوب حق سرانه، فرانشیز و قیمت‌گذاری خدمات درمانی را از طریق صندوق‌های بیمه درمانی تعیین می‌کند.

   چرایی این پیوند: Establishes a national Supreme Council of Health Insurance, mandates universal coverage rollout within five years, creates the government-owned Health Insurance Organization, sets per-capita premiums/tariffs by hiring category, and puts a floor under government/employer premium co-payment shares (Arts. 4-15) -- a direct, documented instrument shaping government and household health-financing shares.

   ملاحظه: Health expenditure and coverage metrics are also driven by GDP growth, oil-revenue-funded budget cycles, sanctions-era import costs for medicine, and later reforms (e.g., 2011 Health Transformation Plan, Social Security Organization changes) that are separate instruments layered on top of this 1994 law.

   تأخیر اثر: 1-3 year lag, then gradual over a decade (law mandated rollout to all groups within 5 years of enactment)